Day 7 ranch of the Loita Masai

by Janny Huitema on april 27, 2016

Day 7 in Kenia!

Vandaag was het tijd om onze vrienden van de Masai Mara te verlaten. Het zijn zulke prachtige en hardwerkende mensen die de hulp goed kunnen gebruiken. Na afscheid te hebben genomen van de staff werden wij door Nelson en zijn broer Antony naar Narok Town gebracht. Hier hebben wij nog even samen geluncht en hun bedankt voor alle moeite en inzet. Ze hebben ons een prachtige tijd gegeven met veel plezier en lol. Natuurlijk konden wij geen afscheid nemen tot we hun hadden bedankt met cadeautjes. Zo kreeg Antony een voetbalshirtje van FC Groningen en Nelson een lamp dat draait op een dynamo en zonne-energie.

Om 12:00 uur hadden wij afgesproken met program manager Cres van ILIDP (Ilkerin Loita Integral Development Programme), de organisatie waar wij tot en met woensdag verblijven. Helaas kwam zij een uur later dan afgesproken en dat is zelfs in Afrikaanse tijd laat. Tijdens de meeting kregen wij reactie op de vragen die wij hadden opgesteld aan de start van dit project in september 2015, ze vond de vragen niet relevant maar daar waren wij de afgelopen zes maanden zelf ook wel achtergekomen. Het gesprek voelt vluchtig en gehaast en door de reactie op de questionairre ook een beetje als weinig belangstelling. De meeting werd al gauw onderbroken door een Nederandse vrouw, Martina, die ook bezig is met een project in Kenia. Cres legde haar uit dat we bezig zijn met het koelen van melk, waarop Martina antwoordde dat Cres dat toch al wel wist. Cres somde activiteiten op die ze voor ons in gedachten had de komende dagen, waar wij dan weer de relevantie niet helemaal van inzagen. Ons gesprek werd afgesloten doordat Cres kennelijk een andere afspraak met deze mevrouw had. Dit gaf ons een hele andere indruk dan wij hadden bij de Mara Masai.

Na een snelle meeting konden wij naar de ranch van de Loita Masai vertrekken. Een nieuwe masai groep waar wij onderzoek gaan doen. We vertrokken samen met 2 werknemers van de ranch, Richard en Network. Tijdens de rit zaten wij met veel verwarring en vragen naar wat we konden verwachten bij de Loita en daarom stelden wij alvast wat vragen aan Richard. Zo vroegen wij hem wat de problemen waren bij de Loita en daar kregen wij als antwoord op dat er geen problemen zijn. Wij vroegen onszelf toen af waarom we dan naar de Loita gingen. Na richard verteld te hebben wat we precies deden bij de Mara kregen we te horen dat de Mara Masai geluk hadden met de wilde dieren en het reservaat om inkomen van te genereren, aangezien ze lui zijn en geen verstand hebben van het boerenleven. Dit vonden wij erg vervelend om te horen omdat we met eigen ogen hebben gezien hoe hard de Mara werken en hoeveel struggles zij hebben in verband met weinig support van de overheid. Ook werd ons verteld dat als je minder dan 200 dieren hebt jezelf als bedelaar moest zien.

Tijdens de rit kregen wij een klapband doordat de weg naar de Loita erg slecht is. We stopten in een plaatsje voor de weg naar de Loita voor een korte stop om de band te maken en lifters op te pikken. Onderweg zagen we nog een aantal giraffen langs de kant staan.

Na een rit van vijf uur kwamen wij aan bij de ranch. Hier hadden wij een meeting met de projectleider James die ons de komende dagen zal begeleiden. Door de ervaringen van vandaag waren wij erg benieuwd wat we konden verwachten en hadden daarom nog veel vragen. Zo vroegen wij James wat nou precies de problemen zijn voor de Loita en daarop antwoordde hij dat ze meer zouden kunnen melken maar het niet kunnen koelen, dus laten ze kalveren meer opdrinken. Ze kunnen dus meer opbrengen dan ze momenteel doen. Wij gingen hier nog niet verder op in omdat we erg moe waren van de reis.

Na de meeting werden wij naar de guesthouse gebracht. Een luxe huisje met woonkamer met openhaard, drie slaapkamers en een badkamer. Wij kregen te horen dat Nick en Simon hier ook hebben geslapen met Edukans. Samen met James dineerden wij in de guesthouse.

Na het diner ging James naar huis en ging de elektriciteit uit om 22:00 (zoals dat elke dag gaat), en was het voor ons tijd om eindelijk naar bed te kunnen. We hebben veel vragen en zijn erg benieuwd naar hoe de ranch eruit ziet en hoe alles hier verloopt want tot nu toe voelt het voor ons alsof er eigenlijk geen hulp nodig is.

Asanta sana,
Jildou Jellema
Stan Borns